Daarom ben ik atleet

Pessimisten zeggen vaak: waarom al die moeite om gezond te leven, je kunt ook doodgaan aan allerlei ziektes. En in 2016 was het kennelijk mijn beurt. Het was niet schokkend. Ik liet mijn bloed van het voorjaar controleren omdat ik niet presteerde zoals ik had verwacht. Mijn ijzerwaarde was veel te hoog. De dokter weet wat ik doe en nam direct aan dat ik ijzersupplementen gebruikte. Maar dat was niet zo.

Ik kreeg dus allerlei vervolg onderzoeken en 3 maanden later is het oordeel een feit: ik heb erfelijke hemochromatose. Dat houdt in dat mijn lichaam teveel ijzer uit voeding opneemt en opslaat. Het gevolg is dat je letterlijk van binnen kunt gaan roesten. Dat kan ernstige schade opleveren aan je lever, je gewrichten en je hart.

Naast de onderzoeken die ik kreeg om vast te stellen wat ik nu eigenlijk had werd ik ook gecontroleerd om te kijken of er al schade was. Gelukkig kreeg ik overal te horen dat mijn lichaam in uitstekende conditie was en dat mijn waardes bovengemiddeld waren.

En dat is nu precies waarom ik een atleet ben. Dat is waarom ik iedere dag gezond eet, alleen water en thee drink, lekker aan het trainen ben op de fiets en al die andere dingen. Atleet zijn is mijn leefstijl.

Uiteraard voel ik me er nu ook gewoon goed bij maar je ziet dat ouderen die heel actief zijn en gezond leven veel vitaler zijn. Je ziet dat mensen die gezond leven sneller herstellen na ziekte of een blessure. En je ziet vaak dat mensen die gezond leven ook gewoon meer uit het leven halen.

Ik durf zelfs nog verder te gaan. Jaren geleden schreef ik reeds een artikel in een blad van een pati√ęntenvereniging dat ik vind dat mensen die een operatie tegemoet zien, daarvoor moeten gaan trainen. In sommige gevallen kan dat natuurlijk niet maar in heel veel gevallen wel. Het bespoedigt namelijk je herstel.

Net zoals ik al jaren zeg dat je moet gaan trainen als je geblesseerd bent. Je kunt allerlei trainingen doen zonder je geblesseerde lichaamsdeel te belasten. Van het sneller rondpompen van voeding, zuurstof en de prikkel om je lichaam te herstellen na training zal ook je geblesseerde lichaamsdeel profiteren.

Let op: een verzwakt lichaam door ziekte reageert slecht op training. In dat geval is training dus af te raden. In alle gevallen is training onder supervisie van een professional aan te raden.

Ik heb een jaar lang bijna wekelijks een halve liter bloed gegeven. 17,5 Liter bloed heeft mijn lichaam verlaten om met het teveel aan ijzer in mijn lichaam weer nieuw bloed te maken. Dat was heftig. De conditie was na dat jaar gezakt naar nihil. Maar toen ik mijn training weer op kon pakken, was ik snel weer in vorm. Omdat mijn lichaam dat gewend is. Ik heb mijn voeding aangepast zodat ik minder ijzer binnenkrijg. Nu hoef ik nog maar 3x per jaar bloed te geven. Dat heeft nauwelijks effect op mijn conditie. Ook omdat ik dit combineer met mijn rustperiodes.

 

Oh ja, natuurlijk ben ik ook atleet omdat het gevoel van verzuring in je benen met je kop in de wind gewoon erg lekker is. ūüėČ

Zie jij jezelf ook als een atleet (niet bescheiden zijn)?

Wat is jouw reden om die leefstijl na te streven?

Laat je reactie achter in het commentaarveld onder dit artikel en als dank stuur ik je mijn eBook Planning en Motivatie. 

 

Het Train & Eet als een Atleet webinar is een workshop voor sportieve fietsers. Ik onthul je mijn 5 stappenplan waarmee jij een hongerklop vermijd, minder risico op blessures loopt en je optimaal voorbereid op je volgende seizoen. Met deze tips krijg je zeker weten de lifestyle van een atleet.

Je kunt het webinar thuis volgen vanachter je eigen pc, tablet of smartphone.

Klik hier en schrijf je nu gratis in 

 

Een webinar is een online workshop die je thuis volgt vanachter je eigen pc, telefoon of tablet

 

intens veel fietsplezier,

 

 

 

 

 

PS: Deel dit artikel a.u.b. met je wielervrienden zodat ook zij ervan kunnen profiteren. Samen fietsen is zoveel leuker! Gebruik de knoppen hieronder voor Twitter, Google+, Linkedin en Facebook. Heel erg bedankt.

56 Responses to Daarom ben ik atleet

  1. W. 27 oktober 2016 at 23:26 #

    Beterschap voor de toekomst.
    Respect !

  2. Hans Spenkelink 24 oktober 2016 at 14:15 #

    Beste Robert,

    Helemaal eens met je verhaal.

    In 2011 ben ik met mijn fietsmaten een week naar Bormio geweest om daar de bekende Dolomieten cols te fietsen. Helaas lag ik eerste dag al in het ziekenhuis, operatie aan dikke darm, 50 cm verwijderd, best ingrijpend. De chirurg ter plekke zei dat ik de best getrainde pati√ęnt in zijn ziekenhuis was en dat daardoor herstel zeker wordt bevorderd.
    Na deze pittige ingreep ben ik weer helemaal de oude en fiets dan ook weer met veel plezier.
    Volgend jaar weer met de fietsmaten op fietsweek, deze keer naar de Franse Alpen. Ik ben dan 65 jaar maar heb er nog altijd heel veel zin en plezier in, fietsen is een lifestyle geworden !

    Hans

    • Robert van der Wulp 26 oktober 2016 at 16:15 #

      Super, Hans! Ga zo door.

      Bedankt voor het delen van je verhaal.

      Heel veel fietsplezier, Robert

  3. Ruben Utterijn 23 oktober 2016 at 16:05 #

    Heel veel sterkte Robert.

  4. Maurice 22 oktober 2016 at 12:23 #

    Hallo Robert,

    Dat is minder maar gelukkig niet onoverkomelijk.
    Zelf heb ik een probleem met B12 opname in mijn lichaam, daarvoor krijg ik injecties.

    Zelf vind ik me een semi atleet, ik houdt rekening met mijn lichaam en sport maar kan ook genieten van minder gezonde dingen. Daar een balans in vinden lukt me goed vind ik zelf.

  5. Rick Dorrepaal 21 oktober 2016 at 15:46 #

    Je kunt zeker trainen voor operatie ,zelf ondervonden ,negen jaar terug moest ik hernia operatie ondergaan maar doordat ik in goede conditie was goed herstelt ,mijn bedrijfsarts verwachte dat ik niet meer kon mountainbiken en vond het te zwaar voor mijn rug maar behandelend arts zei gewoon weer doen maar goed naar je lichaam luisteren ,ik fiets nog steeds ,Robert beterschap en dank je voor je tips

  6. Karen 21 oktober 2016 at 12:53 #

    Hoi,

    Ik sport, sinds een jaartje, terug intensief en voel me stukken beter. Zelden ziek en als een virusje met toch te pakken heeft recupereer ik veel sneller.

    Groetjes,
    Karen

  7. Michel 21 oktober 2016 at 07:06 #

    Hallo robert
    Best heftig als sportman dit mee maakt robert. Dat je wel de wil hebt maar het lichaam niet wil.best frustrerend lijkt me. Maar aan alles te zien geniet je nog met alle passie van de wielersport!Heel veel succes en beterschap.

  8. Jan Hermans 20 oktober 2016 at 23:21 #

    hallo Robert

    gezien mijn leeftijd zou ik 40 jr geleden een oude man genoemd worden maar voel me nu nog wel een atleet en een ‘jonge god” mede door mijn vele fietsen en het oppasopa zijn maar ook door het bewust zijn van wat ik naar binnen werk

    sterkte met jouw ijzerprobleem
    wielergroet

    Jan

  9. SvdV 20 oktober 2016 at 22:59 #

    Mooi dat je zo positief bent over iets wat ongetwijfeld hard aan komt. Ik herken veel van jouw drive om te sporten. Je doet het voor het gevoel van macht en kracht, de kick en de verbondenheid met je medesporters met als ‘bijvangst’: veel minder vaak ziek dan anderen en sneller herstel als er toch eens wat is. En stiekem reken je er op dat je hiermee gezond oud wordt, net als die vitale MTB maat van 67 of 70 die we allemaal als voorbeeld hebben. Ik kon alles, durfde alles aan. Voelde me 10 jaar jonger dan de 50+ die ik was. Tot 2 jaar geleden na mijn beste jaar van de 20 jaar MTB ineens de ellende begon: hartritmeproblemen, ingreep zoals Robert Geesink gehad, hormoon/zenuwstelsel ontregeld en daardoor al 15 maanden rug/gewichtsproblemen. Voel me nu 10 jaar ouder dan ik ben, dus ergens 20 jaar kwijtgeraakt. Alles is natuurlijk relatief. Ik zet me al een paar jaar in voor kinderen met een progressieve spierziekte en heb dus niet veel te klagen. Maar het doet wel pijn als je zo’n rokend, drinkend, te zwaar type dingen ziet doen die ik niet meer kan. En van die niet sporters (ook medici!) die direct of indirect hun gelijk willen halen door te melden dat dat gezonde leven toch niet zo gezond was…Reactie van Cardioloog bij het eerste contact: ‘Tja, duursporter zeker…vroeg of laat zitten ze allemaal hier, zet dat voortaan maar uit je hoofd’.
    Kortom: toch even dat gevoel dat er en illusie om zeep is. Ik wens je sterkte bij dit gegeven en het herstel waar mogelijk. Aan ons om te bewijzen dat je met (begeleid) sporten en een positieve insteek nog steeds een relatief betere positie kunt bereiken dan ‘lotgenoten’ die er niets aan doen…

    • Robert van der Wulp 20 oktober 2016 at 23:28 #

      Hai Stan,

      Wat een aangrijpend verhaal. Ik was eigenlijk ongerust dat het iets ergers was. Dus op het moment dat de diagnose gesteld was (was ik ook alweer helemaal fit) voelde ik mij eigenlijk alleen maar opgelucht. Wat jou overkomen is, vind ik veel erger. Wel willen maar niet kunnen.

      Het is inderdaad onbegrijpelijk dat er zo slecht gedacht wordt over een gezonde leefstijl. Ik word ook niet goed van al die relativerende artikelen en halfzachte aanbevelingen.

      Wat goed dat je je zo inzet voor een goed doel. Ik heb een crowdfundingprogramma waarmee ik het komende jaar live ga. Zodat we met onze leefstijl nog meer anderen kunnen ondersteunen.

      Ik wens je toch heel veel fietsplezier, Robert

  10. Jo Tureluren 20 oktober 2016 at 22:25 #

    Dag Robert,
    Eerst en vooral respect voor wat je doet en een spoedig herstel.
    Ik ben altijd een sporter geweest en heb voetbal gespeeld tot 2 jaar geleden, ik ben nu 35 jaar. Dan ben ik beginnen fietsen op de weg en ik was direct verkocht. De ritten werden langer en de snelheid ging omhoog. Dan kwamen er uitdagingen bij als stukken van de ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix, Amstel enz. Ook doe ik in ploegverband al enkele jaren mee met 12h en 24h van Zolder. Nu ben ik vorige winter cyclocross wedstrijden beginnen te rijden en dit bevalt me wel, de voorbereiding was niet optimaal maar ik heb het seizoen goed kunnen uitrijden en heb toch wat meer techniek bijgekregen. Nu heb ik me wel beter voorbereid op het nieuwe seizoen en ik zie wel wat vooruitgang. Nu vorige zaterdag was er wedstrijd en het lag er iets zwaarder bij dan de vorige week, na een kwartier wedstrijd waren mijn benen volledig verzuurd en ik geraakte niet meer vooruit. Nu is de vraag wat ik verkeerd doe? Heb ik te veel getraind of te weinig? Of verkeerd? Ik train namelijk altijd op het gevoel en zonder schema. Ik heb een job door de dag maar kan in de avond wel steeds trainen en probeer 1 keer in de week op snelheid te trainen op het circuit van Zolder en 1keer train ik met de crossfiets in het bos. De andere dagen maak ik wat km opde weg. Kun je mij wat tips geven omtrend training voor cyclocross wedstrijden van 50 minuten.
    Vriendelijke groeten Jo.

    • Robert van der Wulp 20 oktober 2016 at 23:36 #

      Hai Jo,

      Bedankt voor je reactie.

      Als je al zo snel bent opgebrand kan dat een aantal oorzaken hebben:
      1) Je bent te enthousiast geweest en bent gewoon te had gestart.
      2) Je was nog vermoeid door te harde training

      Er zijn nog wel wat oorzaken maar daar zou ik je dan voor moeten spreken.

      Begin eens om te trainen met een hartslagmeter. Dat is toch nauwkeuriger dan je gevoel. Pak ook eens een schema. Dat levert je namelijk meer vooruitgang omdat je planmatig kunt werken en bijsturen. Een schema kan best flexibel zijn, zolang flexibel zijn geen excuus is om niet planmatig te hoeven werken. ūüėČ

      Volg mijn webinar. Daar krijg je zoveel tips en een plan om het beter te doen.

      Heel veel fietsplezier, Robert

Geef een reactie