Daarom ben ik atleet

Pessimisten zeggen vaak: waarom al die moeite om gezond te leven, je kunt ook doodgaan aan allerlei ziektes. En in 2016 was het kennelijk mijn beurt. Het was niet schokkend. Ik liet mijn bloed van het voorjaar controleren omdat ik niet presteerde zoals ik had verwacht. Mijn ijzerwaarde was veel te hoog. De dokter weet wat ik doe en nam direct aan dat ik ijzersupplementen gebruikte. Maar dat was niet zo.

Ik kreeg dus allerlei vervolg onderzoeken en 3 maanden later is het oordeel een feit: ik heb erfelijke hemochromatose. Dat houdt in dat mijn lichaam teveel ijzer uit voeding opneemt en opslaat. Het gevolg is dat je letterlijk van binnen kunt gaan roesten. Dat kan ernstige schade opleveren aan je lever, je gewrichten en je hart.

Naast de onderzoeken die ik kreeg om vast te stellen wat ik nu eigenlijk had werd ik ook gecontroleerd om te kijken of er al schade was. Gelukkig kreeg ik overal te horen dat mijn lichaam in uitstekende conditie was en dat mijn waardes bovengemiddeld waren.

En dat is nu precies waarom ik een atleet ben. Dat is waarom ik iedere dag gezond eet, alleen water en thee drink, lekker aan het trainen ben op de fiets en al die andere dingen. Atleet zijn is mijn leefstijl.

Uiteraard voel ik me er nu ook gewoon goed bij maar je ziet dat ouderen die heel actief zijn en gezond leven veel vitaler zijn. Je ziet dat mensen die gezond leven sneller herstellen na ziekte of een blessure. En je ziet vaak dat mensen die gezond leven ook gewoon meer uit het leven halen.

Ik durf zelfs nog verder te gaan. Jaren geleden schreef ik reeds een artikel in een blad van een patiëntenvereniging dat ik vind dat mensen die een operatie tegemoet zien, daarvoor moeten gaan trainen. In sommige gevallen kan dat natuurlijk niet maar in heel veel gevallen wel. Het bespoedigt namelijk je herstel.

Net zoals ik al jaren zeg dat je moet gaan trainen als je geblesseerd bent. Je kunt allerlei trainingen doen zonder je geblesseerde lichaamsdeel te belasten. Van het sneller rondpompen van voeding, zuurstof en de prikkel om je lichaam te herstellen na training zal ook je geblesseerde lichaamsdeel profiteren.

Let op: een verzwakt lichaam door ziekte reageert slecht op training. In dat geval is training dus af te raden. In alle gevallen is training onder supervisie van een professional aan te raden.

Ik heb een jaar lang bijna wekelijks een halve liter bloed gegeven. 17,5 Liter bloed heeft mijn lichaam verlaten om met het teveel aan ijzer in mijn lichaam weer nieuw bloed te maken. Dat was heftig. De conditie was na dat jaar gezakt naar nihil. Maar toen ik mijn training weer op kon pakken, was ik snel weer in vorm. Omdat mijn lichaam dat gewend is. Ik heb mijn voeding aangepast zodat ik minder ijzer binnenkrijg. Nu hoef ik nog maar 3x per jaar bloed te geven. Dat heeft nauwelijks effect op mijn conditie. Ook omdat ik dit combineer met mijn rustperiodes.

 

Oh ja, natuurlijk ben ik ook atleet omdat het gevoel van verzuring in je benen met je kop in de wind gewoon erg lekker is. 😉

Zie jij jezelf ook als een atleet (niet bescheiden zijn)?

Wat is jouw reden om die leefstijl na te streven?

Laat je reactie achter in het commentaarveld onder dit artikel en als dank stuur ik je mijn eBook Planning en Motivatie

 

Het Train & Eet als een Atleet webinar is een workshop voor sportieve fietsers. Ik onthul je mijn 5 stappenplan waarmee jij een hongerklop vermijd, minder risico op blessures loopt en je optimaal voorbereid op je volgende seizoen. Met deze tips krijg je zeker weten de lifestyle van een atleet.

Je kunt het webinar thuis volgen vanachter je eigen pc, tablet of smartphone.

Klik hier en schrijf je nu gratis in 

 

Een webinar is een online workshop die je thuis volgt vanachter je eigen pc, telefoon of tablet

 

intens veel fietsplezier,

 

 

 

 

 

PS: Deel dit artikel a.u.b. met je wielervrienden zodat ook zij ervan kunnen profiteren. Samen fietsen is zoveel leuker! Gebruik de knoppen hieronder voor Twitter, Google+, Linkedin en Facebook. Heel erg bedankt.

56 Responses to Daarom ben ik atleet

  1. GUNTER ENGELS 11 augustus 2019 at 21:59 #

    Ik heb altijd wel gesport jammer genoeg eerst voetbal deed het wel graag maar was net niet goed genoeg.
    Heel mijn lever worstel ik met overgewicht. In 2005 na een relatiebreuk vond ik eindelijk de moed om dat gewicht aan te pakken. Het ging goed tot een bepaald punt nu de laatste maanden ben ik ook dat punt voorbij en fietsen is een heel groot deel van mijn leven geworden. Leuk nu lange tochten te fietsen en zelf klimmen lukt goed.
    Maar we zijn er nog niet… Hierbij helpt u me heel goed met het programma.
    We keep on going…

  2. Kasper Vos 9 augustus 2019 at 16:53 #

    Na een operatie (inkorting rechter been ivm te groot lengteverschil) kreeg ik na drie dagen trombose in mijn rechter onderbeen. Hierdoor heb ik nu een spitsvoet en loop en fiets met orthopedische schoenen. Waarschijnlijk ben ik de enige in Nederland die met orthopedische schoenen toertochten rijd.

    De orthopeed deelde mij op een gegeven moment mee dat ik rekening moest houden dat ik altijd met een kruk moest lopen. Dat was iets wat er bij mij niet inging.

    Inmiddels was ik gaan fietsen (eerst op een gewone; daarna een sportfiets en tot slot een racefiets). Na ongeveer 10 jaar was ik zover dat ik vond dat ik voldoende hersteld was. Als test heb ik toen de Marmotte gereden niet als wedstrijd maar meer als toertocht. Deze heb ik uitgereden.

    Na al die jaren was ik besmet met het fietsbacil waar ik waarschijnlijk nooit meer van af kom en trouwens ook niet wil.

    Inmiddels ben ik 68 jaar en zit nu ongeveer 40 jaar op de racefiets. Ik ga 1x per week met de club mee en 2x per week voor mijzelf aan het fietsen. Daarnaast ga ik nog 1x per week naar de sportschool voor krachttraining. Ik lees veel over wielrennen en voeding. In mijn rechterbeen zit denk ik ongeveer 80% van de kracht in mijn linkerbeen. Om ook met de club mee te kunnen moet ik letten op mijn gewicht. Al een aantal jaren eet ik bij voorkeur alleen zaken waar het lichaam iets aan heeft. Alleen lukt dat niet altijd b.v. verjaardagen. Voor anderen ben ik niet altijd de makkelijkste wat voeding betreft maar mijn vrouw en kinderen weten niet anders meer.

    Groet

    Kasper Vos

  3. Marcel De de Leeuw 7 augustus 2019 at 22:26 #

    Ik merk gewoon beter in mijn vel

  4. Bruno Van Gestelen 7 augustus 2019 at 20:34 #

    Van mijn 10 tot 42 was voetbal en fitness mijn leven .Vanaf dan is de fiets in mij leven gekomen,maar de fitness is altijd gebleven.Ondertussen ben ik 57 en met de motivatie en tips van u still going.Maar mijn achterliggend hoofddoel en mijn missie is eigenlijk niet zo snel mogelijk fietsen of zo sterk mogelijk zijn in de fitness.Ik wil ,en zal daar heel veel voor doen,dat is zo fit en zo sterk mogelijk mijn oude dag slijten(als god het wil) Want zonder beweging worden we OUD.

  5. Jos 7 augustus 2019 at 18:37 #

    Een atleet zou ik me niet noemen. Maar in elke vragenlijst zal ik steevast “sportief” noteren. Sporten is meestal mijn eerste bezigheid van de dag. De batterijen zijn dan helemaal opgeladen en kan ik aan de dag beginnen.
    De tijd dat ik een hekel had aan sport ligt al lang achter mij. Het heeft vooral met referentiekader te maken. Ik merk dat ik niet meer mee kan met de jeugd op het werk. Het geeft me een slecht gevoel. Tot iemand zei dat ik eens rond mij moest kijken buiten mijn werk. Hoeveel mensen rond mij, in het dorp, in de verenigingen,… kunnen niet mee met wat ik doe? Een heel pak. Laat mij dus maar sporten en me goed voelen boordevol energie terwijl de anderen na het werk volledig leeg de zetel in kruipen op naar een lichtgevend scherm te kijken…..

  6. Marco de Roo 7 augustus 2019 at 17:41 #

    Hallo Robert. Ik ben op mijn veertigste begonnen met schaatsen. Dat ging niet vanzelf. Ik rookte toen nog en dronk veel. Mijn conditie en gezondheid waren slecht. Had al 10 jaar een kunstheup en die werkte prima. Door het schaatsen ben ik gestopt met roken en gezonder gaan leven en later ook gaan fietsen. Ik merkte dat ik beter werd maar dat stagneerde. Kreeg problemen met mijn ogen, hartkloppingen en voelde me heel slecht. Drie en een half jaar geleden kreeg ik spontaan een spierscheuring inmijn been. Fysio daarna huisarts en toen ziekenhuis. Daar bleek ik een metaal vergiftiging te hebben van mijn kunstheup. Nieuwe heup gekregen en mijn gezondheid gaat met grote stappen vooruit en begin me nu een atleet te voelen 😊. Vorige zomer de Mont Ventoux gefietst en dan ben je toch wel op de goede weg

  7. Arnold 5 januari 2017 at 17:50 #

    Dank je Robert

    Laat me weten hoe je experiment verloopt, ben benieuwd ?

  8. Arnold 4 januari 2017 at 23:05 #

    Hoop dat het goed blijft gaan met je!
    Je motiveer mensen met je verhalen en gedrevenheid

    Ik blijft ook lekker trainen om me goed te voelen
    Betreft eten kan ik af en toe wel beter me best doen zeker naar de afgelopen december maanden! Nu 2017 is begonnen heb ik de goede voornemens om mijn eet patroon en slaap patroon ook wat beter aan te passen.

    Bedankt voor je verhalen en inspiratie

    Groet

    • Robert van der Wulp 5 januari 2017 at 09:59 #

      Hai Arnold,

      Heel graag gedaan. En jij ook bedankt voor je reactie. Dat is voor mij heel inspirerend en motiverend.

      Het kan altijd beter. Kijk alleen terug op gisteren om te zien wat je vandaag beter kunt doen. Niet om jezelf af te branden. Daar word je namelijk niet beter van.

      Twee weken geleden ben ik met een experiment begonnen.

      Ik ben mijn hele leven al een avondmens geweest. Altijd aanhanger van de theorie dat er mensen zijn met een ander ritme. Natuurlijk altijd gestrest over alle ochtendmensen die het ritme van de wereld lijken te bepalen. Immers alle werkdagen beginnen voor een avondmens te vroeg, haha. Dit werd nog eens bevestigd door de continudiensten die ik bij de politie draaide. De meeste collega’s kon je opvegen na één of meerdere nachtdiensten. Ik voelde me als een vis in het water. Als ik drie ochtenddiensten had gedraaid (6:15 beginnen) wilde ik ’s middags nog maar 1 ding en dat was naar mijn bed.

      Aanleiding van mijn experiment was een uitspraak van Deepak Chopra die zei: Avondmensen zijn ochtendmensen in het verkeerde ritme.

      Omdat ervaring een uitstekende leermeester is besloot ik de proef op de som te nemen. Nu heb ik vaker geprobeerd om op tijd naar bed te gaan, hetgeen nooit lukte. Nu nam ik me echter voor om op tijd uit bed te komen. Dus ik sta momenteel om 6:30 op. Het is dan heerlijk rustig in huis en ik kan ongestoord aan het werk. Tot de rest van de family wakker wordt. Dan zit ik al in de hoogste versnelling en staat alles voor hen klaar, zodat ze meteen de deur uit kunnen en ik weer verder kan met mijn werk. Tenslotte heb ik nu een goede reden om op tijd naar bed te gaan, anders kan ik er ’s ochtends niet uit komen. 😉

      Kortom, verbaas je niet, verwonder je slechts en blijf verbeteren.

      Heel veel fietsplezier, Robert

  9. Zita 13 november 2016 at 20:55 #

    Mooi geschreven!
    Je voelt de gedrevenheid in uw schrijven.
    Succes!

Geef een reactie